Ενεργειακή ΔιατροφήΣυμβουλές-Άρθρα

ΝΑΙ Ή ΌΧΙ ΣΤΗΝ ΩΜΟΦΑΓΙΑ

Αναμφισβήτητα, η ωμοφαγία (raw diet) είναι μία νέα διατροφική τάση της εποχής μας, ενώ όσοι ακολουθούν την φιλοσοφία της, αποκλείουν από το καθημερινό διαιτητικό τους πλάνο, όλες τις ζωικές πρωτεΐνες, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς επίσης και τις χημικά – θερμικά επεξεργασμένες τροφές. Ουσιαστικά, πρόκειται για μία χορτοφαγική διατροφή, όπου όσοι την ακολουθούν, σχεδόν ή καθόλου δεν μαγειρεύουν τα τρόφιμα, τα καταναλώνουν ωμά, ή αποξηραμένα (με την βοήθεια ενός αφυγραντήρα), ώστε να μην καταστρέφονται τα θρεπτικά συστατικά, οι βιταμίνες, τα μέταλλα, τα ιχνοστοιχεία και τα ένζυμα. Αυτές οι τροφές είναι τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά εποχής, οι ωμοί ξηροί καρποί ή σπόροι και τα έλαιά τους, διάφορα βότανα, φύτρα, όσπρια, μπαχαρικά, μέλι και υποκατάστατα ζάχαρης.

Φυσικά, είναι αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να ακολουθεί όποια ιδεολογία, ή φιλοσοφία θέλει, αρκεί να είναι συνειδητή επιλογή, να μην ακολουθεί απλά μία τάση της μόδας και να μην υποκρύπτεται κάποια διατροφική διαταραχή (π.χ. νευρική ανορεξία, εμμονή για υγιεινή διατροφή ή ορθορεξία αλλιώς) και βλάψει τον εαυτό του. Επίσης, είναι βασικό να μην θεωρεί κάποιος ότι είναι ο κατάλληλος, ή ο μόνος τρόπος η χορτοφαγία, για να απαλλαγεί από το περιττό σωματικό του βάρος, χωρίς την παρακολούθηση ενός ειδικού διατροφολόγου ή ιατρού.

Η ωμοφαγία δυστυχώς δεν ενδείκνυται για όλους τους ανθρώπους. Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη στις εγκυμονούσες – θηλάζουσες, τους  ηλικιωμένους, τα παιδιά και στους αδύναμους οργανισμούς. Αυτό συμβαίνει, γιατί η “raw diet” αποκλείει μεγάλες κατηγορίες τροφών και θεωρείται ελλιπής σε θρεπτικά συστατικά, όπως: ο σίδηρος, πολλά αμινοξέα, η Β12, η Βιταμίνη D, τα Ω3 λιπαρά οξέα (από το ιχθυέλαιο), το ασβέστιο, ο ψευδάργυρος, το ιώδιο κλπ. Ακόμα, τα ένζυμα που μας προσφέρουν σχεδόν όλες οι ωμές τροφές, είναι πολύ σημαντικά για διάφορες μεταβολικές διεργασίες του οργανισμού και απαραίτητα μαζί με τις βιταμίνες για την επιβίωσή μας, μέσα από την διαδικασία της θρέψης. Είναι όμως μικρή η απώλεια τους από το μαγείρεμα των τροφών συγκριτικά με την απώλεια σημαντικών θρεπτικών συστατικών που έχουμε, όταν αποκλείουμε ουσιώδεις κατηγορίες τροφίμων.

Παρόλα αυτά, η ωμοφαγία, είναι μία καλή ευκαιρία να κάνει κάποιος αποτοξίνωση όταν του το επιτρέπει η υγεία του και να την επαναλαμβάνει όσο συχνά χρειάζεται όταν τον ωφελεί. Βοηθάει επαρκώς, όσους αντιμετωπίζουν θέματα με το καρδιαγγειακό σύστημα, τον διαβήτη, τα περιττά κιλά, την υπερλιπιδαιμία, την υπερφόρτωση τοξινών, την δυσκοιλιότητα, την μακροχρόνια λήψη φαρμάκων, τις δερματικές παθήσεις, τον καρκίνο και τα σύνδρομα φωτιάς (σύμφωνα με την κινέζικη ιατρική) και αυτό πάλι για ένα ορισμένο διάστημα και πάντα με την έγκριση του θεράποντος ιατρού τους.

Με βάση την κινέζικη διατροφή, η οποία θεωρώ ότι δίνει ξεκάθαρη απάντηση σε όλο αυτό: η ωμοφαγία είναι μία κρύα, θερμικά διατροφική συνήθεια, αφού όλες οι ωμές τροφές θεωρούνται κρύες και ψύχουν το πεπτικό σύστημα και τα όργανα, ειδικά όταν την ακολουθεί κάποιος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παράλληλα, μπλοκάρει η ενέργεια Qi σε όλα τα επίπεδα (συναισθηματικά, ενεργειακά, ψυχολογικά, οργανικά), ειδικά του σπλήνα, που θεωρείται όργανο μείζονος σημασίας του μεταβολισμού και της πέψης, ενώ δημιουργεί στασιμότητα και υγρασία-φλέγμα όπως χαρακτηρίζεται από την κινέζικη φιλοσοφία.

Επιπλέον, οι ωμές-κρύες τροφές είναι δύσπεπτες (και οι ειδικά οι χυμοί αυτών) γι αυτό απαιτούν ισχυρό πεπτικό σύστημα για την επεξεργασία και την πέψη τους. Επομένως, όταν το πεπτικό σύστημα είναι αδύναμο, οι βιταμίνες και τα θρεπτικά συστατικά δεν έχουν και τόση μεγάλη αξία από την στιγμή που δεν θα μεταβολιστούν και δεν θα απορροφηθούν ικανοποιητικά από το λεπτό έντερο, μέσω της αιματικής κυκλοφορίας. Άρα σε μία ιδιοσυγκρασία με κρύο (yin), ή με ανεπάρκεια της ενέργειας qi του σπλήνα, αντενδείκνυται η ωμοφαγία. Ενώ σε μία ζεστή (yang) κράση, με δυνατό πεπτικό και χωρίς υγρασία, είναι θεραπευτική για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα το οποίο θα ορίσει ο ειδικός θεραπευτής-διατροφολόγος της κινέζικης ιατρικής και με συχνή παρακολούθηση. Συνεπώς, ανάλογα την εποχή που διανύουμε, τον τόπο διαμονής μας, τα προϊόντα του τόπου μας, την ιδιοσυγκρασία μας (και τις τυχόν μεταβολές της), τις οργανικές ανάγκες που έχουμε στο τώρα μας, ή πιθανές παθολογικές καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε, επιλέγουμε διατροφικά στοιχεία είτε ωμά, είτε μαγειρεμένα, είτε συνδυαστικά, για όσο χρόνο χρειαστεί.

Θεωρώ ότι, οποιαδήποτε ακραία θέση ή αυστηρή διατροφική συμπεριφορά υιοθετούμε και δη μακροχρόνια, μας παρεκκλίνει από την φυσιολογία και μας οδηγεί στην παθολογία ή σε οργανικές και ψυχοσυναισθηματικές διαταραχές. Το αποτέλεσμα είναι, το σώμα μας να εκφράσει από ήπια έως σοβαρά συμπτώματα τα οποία θα πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα, όχι μόνο με διορθωτικές αλλαγές στη διατροφή μας, ενδεχομένως και με άλλες θεραπευτικές μεθόδους, ανάλογα βέβαια την σοβαρότητα της κατάστασης. Γι αυτό, είναι απαραίτητο να επιλέγουμε διατροφικά μοτίβα με ενσυνείδητη σκέψη, να είμαστε ευέλικτοι και όχι απόλυτοι στην διαχείρισή τους, ενώ η παρουσία ενός θεραπευτή – ιατρού στην διαμόρφωση του διατροφικού μας πλάνου κρίνεται επιβεβλημένη, ειδικά όταν πρόκειται για θεραπευτικό πρωτόκολλο, γιατί θα πρέπει να είναι εξατομικευμένο, στοχευμένο και σύμφωνα με τις ενεργειακές μας ανάγκες!